Manarae's Art Diary

ภาพประกอบจาก : http://hilight.kapook.com/view/38149

เจ้าของบล็อกรู้จักหนังเรื่องนี้เมื่อจะเข้าฉายในเมืองไทยเมื่อปีกว่า  ด้วยพลอตที่แปลกทำให้รู้สึกสนใจ .... แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ค่อยชอบดูหนังในโรงกับตอนนั้นกำลังตั้งท้องก็เลยไม่ได้ไปดูและไม่ได้ติดตามข่าวต่อ

เจ้าของบล็อกมาเห็นหนังเรื่องนี้อีกครั้งในกล่องดีวีดีขายในร้าน.... ก็เลยได้โอกาสดูแบบจริง ๆ จัง ๆ สักที

Trailer

หนังเปิดเรื่องด้วยภาพท้องถนนในวันหิมะตกค่อนข้างหนัก โลกดูเหมือนเป็นสีขาวโพลนขณะที่โคบายาชิ  ไดโกะ กับเจ้านายของเขาขับรถสีดำไปตามเส้นทาง  ไดโกะเพิ่งย้ายกลับมาที่เมืองนี้ได้ประมาณ 2 เดือน  และเขากับเจ้านายก็กำลังอยู่ระหว่างทำงาน.... รถแล่นเข้าไปจอดหน้าบ้านหลังหนึ่ง  พวงหรีดไม่กี่พวงตั้งอยู่หน้าบ้าน กระดาษเขียนคำว่า "กำลังไว้ทุกข์" ติดอยู่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ทั้งสองเดินเข้าไปในบ้านซึ่งมีสมาชิกในครอบครัวอยู่กันหลายคน ทั้งสองกล่าวแสดงความเสียใจกับคนเหล่านั้น เจ้านายของไดโกะขออนุญาตจุดธูป เคาะที่ขันบนโต๊ะบูชา ฯลฯ อันเป็นการเริ่มต้นการทำงานของพวกเขา.....

งานรับเตรียมศพผู้ตายใส่โลงศพ (โนคังฉิ).....

ใช่แล้วค่ะ.... หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องของอาชีพเตรียมศพผู้ตายใส่โลงศพ  จะเรียกว่าสัปเหร่อก็คงได้ งานนี้เป็นงานที่ไม่น่าอภิรมย์นักในสายตาคนทั่วไป  ต้องจับต้องศพ  ต้องอยู่กับงานอวมงคล  เป็นอาชีพที่ไม่สามารถอวดใครได้ ทั้งหลายคนยังแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่อยากทำและไม่อยากให้คนที่รักทำอาชีพนี้  ....และแน่นอนว่านี่ไม่ใช่อาชีพที่ไดโกะคิดฝันจะทำมาก่อน

ไดโกะนั้นเคยเป็นนักเชลโล่ในวงออร์เคสตร้าเกิดตกงานเพราะวงถูกยุบ  เขาพาภรรยากลับมาที่บ้านเกิดและเริ่มต้นหางานใหม่  จนเจอประกาศในหนังสือพิมพ์ของกิจการชื่อ NK  Agent  ซึ่งเป็นกิจการเกี่ยวกับ "departure" (การเดินทาง) เขาจึงไปสมัครงาน  แต่กลับพบว่ากิจการดังกล่าวเป็นกิจการการบรรจุศพใส่โลงศพ ภาษาญี่ปุ่นเรียก "โนคังฉิ" (ที่มาของชื่อ NK) และคำโฆษณาเกี่ยวกับประเภทกิจการนั้นเขียนตกไป จากคำที่หมายถึงส่งผู้ตายไปสู่สุคติกลายเป็นคำว่าการเดินทางไปซะนี่..... แต่ประธานบริษัทกลับรู้สึกชอบเขามากและจ้างงานเขาด้วยค่าจ้างสูง ทั้งคะยั้นคะยอต่าง ๆ ให้เขาอยู่ทำงานด้วย

ไดโกะจะทำยังไง  ในเมื่อเขาก็ไม่เคยเห็นคนตายจริง ๆ มาก่อน อย่าว่าแต่การจัดงานศพเลย  แถมอาชีพนี้ยังถือว่าเป็นอาชีพที่หลายคนรังเกียจอย่างรุนแรง.... เขาจะทำงานนี้ได้หรือไม่  จะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง จะกล้าตอบว่าตัวเองมีอาชีพนี้ได้หรือเปล่า ฯลฯ

นี่คือสิ่งที่ผู้ชมจะได้รับรู้และเรียนรู้ไปพร้อมกับไดโกะค่ะ

.......

แม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับศพและคนตาย แต่ก็ไม่มีภาพหวาดเสียวอะไร (กระนั้นใน Trailer ก็ยังมีข้อความกำกับว่าไม่เหมาะกับเด็ก)  เราจะได้เห็นพิธีการทำศพที่งดงาม นุ่มนวล เรียบร้อย และให้เกียรติผู้ตาย  งดงามจนขอยกคำพูดของยูริโกะ ลูกจ้างหญิงของ NK  Agent  ที่เธอพรรณนาว่า  เธอเห็นการทำศพของท่านประธานช่างงดงามและอ่อนโยนมากจนเธอคิดว่าถ้าเธอตายไปก็อยากให้ท่านประธานเป็นคนทำศพให้

และในงานศพหลายงานเราจะได้เห็นแง่งามในเวลาสุดท้ายของชีวิตหลายครอบครัว  ได้ทราบความคิดเกี่ยวกับชีวิตและความตายมากมาย

ในความเห็นของเจ้าของบล๊อกซึ่งก็เคยผ่านงานศพมาหลายงาน หลายรูปแบบ  แม้งานศพจะเป็นงานที่จัดให้ผู้ตายและเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องโลกหลังความตายของแต่ละสังคม แต่ละครอบครัว  แต่ส่วนสำคัญยิ่งกว่าน่าจะเป็นเรื่องของคนที่ยังอยู่  การอำลา  การให้ (มอบสิ่งที่ดี ที่เหมาะสมเป็นครั้งสุดท้าย)  ตลอดจนการมอบกำลังใจให้แก่กันและกันในการมีชีวิตต่อ  ดังนั้น  การที่เราซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับคนตายทั้งหลายในหนัง  ไม่ใช่คนที่โศกเศร้าเสียใจจนไม่ทันคิด ไม่ทันมองแง่งามจากงานศพ  ได้มีโอกาสดูสรุปแง่งามจากงานศพหลาย ๆ งาน  จึงนับเป็นการเรียนรู้ที่น่าสนใจอย่างยิ่ง  การเล่าเรื่องที่แฝงคติที่ลึกซึ้ง  ด้วยจังหวะและภาษากำลังดี  ดนตรีประกอบแสนไพเราะจาก Joe Hisaishi ผู้ที่หลายคนชื่นชอบจากดนตรีประกอบภาพยนตร์การ์ตูนค่าย Ghibli หลายต่อหลายเรื่อง  บวกกับพลังในการกำกับและการแสดงของนักแสดง  ก็ยิ่งทำให้เรื่องนี้ดูโดดเด่นจนคว้ารางวัลมากมาย รวมทั้งรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม

เป็นเรื่องที่ถ้าสนใจขอแนะนำให้ดูค่ะ 

และการดูเรื่องนี้ก็ทำให้อดคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาในชีวิตเมื่อไม่นานมานี้ไม่ได้.....

ลากันด้วย Original Sound Track ที่งดงามตรึงใจของหนังเรื่องนี้ค่ะ